نمی دونم اینکه گاهی با یه تاچ ساده می تونی آدمی رو که مدتهاست ندیدی ببینی خوبه یا بد؟
و یادت بیاد که آه...امروز تولدش بود یا سالگرد ازدواجش....یا یهو عکس فارق التحصیلی اش رو ببینی...
بدترین قسمتش البته اینه که کسی رو بعد سالها بچه به بغل ببینی....
خیلی احمقانه اس....یعنی یه جاهایی خوبه که مجبور نیستی درگیر مسایل حاشیه ای آدمها بشی....
ولی از یه جهت حاصلش می شه این پیله تنهایی که همه توش اسیریم....
همه اونایی که تولدتونو یادم نبوده....یا هر مناسبت دیگه ای....تبریک...من به یادتون هستم...خواهش
می کنم بیشتر از این ازم توقع نداشته باشین....
پ.ن)خبرهای بد فروردین امسال همچنان ادامه داره....بعد مریضی مامانم دیشب شنیدم عموم هم دچار یه مشکل جدی پوستی شده....سلام به گند ترین فروردین تاریخ....
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۴ ساعت ۵ ب.ظ توسط ساناز
|