سال ها تلاش می کنی به خیال خودت دوستانی پیدا کنی که اگه یه روز دلت گرفت تلفن رو برداری و بگی فلانی بیا با هم یه چایی بخوریم و یه کم حرف بزنیم....

ولی دیر می فهمی باید بگردی دنبال یکی دیگه....که اونقدر که تو فکر می کنی فلانی دوستته اون فکر نمی کنه....ولی مشکل اینجاست که تا کی هی بگردی و هی بگردی....

نه که این حال من باشه فقط...حتما منم اون جایی که اونا احتیاج داشتن به قدر کافی نبودم که امروز سزام اینه....

گاهی خیلی احساس دلتنگی می کنم....تازگی ها این گاهی . همیشگی شده.....

 

 

 

 

 

پ.ن)کلی حرف قلمبه شده تو دلم که نمی خوام بزنم....